Οι οδοντοστοιχίες είναι τεχνητά δόντια που σκοπό έχουν να ανακατασκευάσουν τα κατεστραμμένα δόντια ή να γεμίσουν τη θέση των δοντιών που λείπουν και να εξαλείψουν τα ελαττώματα. Οι οδοντοστοιχίες, οι οποίες εφαρμόζονται με βάση την υγεία, την αισθητική και την άνεση των ιστών, πραγματοποιούνται με εξατομικευμένες εφαρμογές σύμφωνα με την κατάσταση, τις ανάγκες και τις προσδοκίες του κάθε ασθενούς. Ως αποτέλεσμα, βελτιώνεται η χαμένη μασητική λειτουργία του ασθενούς, ενώ παρέχεται άνεση στις κινήσεις δαγκώματος και μάσησης. Επιπλέον, διορθώνεται η φθαρμένη στοματική δομή και η γενική εμφάνιση του προσώπου. Προς αυτή την κατεύθυνση, οι θεραπείες οδοντικής προσθετικής είναι υγιεινές αισθητικές οδοντιατρικές εφαρμογές που βελτιώνουν τη λειτουργία και την αισθητική εμφάνιση των δοντιών και αυξάνουν την ποιότητα ζωής.

Οι θεραπείες οδοντικής πρόσθεσης, οι οποίες εφαρμόζονται με βάση την υγεία, την αισθητική και την άνεση των ιστών, πραγματοποιούνται με εξατομικευμένες εφαρμογές σύμφωνα με την κατάσταση, τις ανάγκες και τις προσδοκίες του κάθε ασθενή. Οι θεραπείες οδοντικής προσθετικής είναι οδοντιατρικές εφαρμογές προσανατολισμένες στην υγεία που βελτιώνουν τη λειτουργία και την αισθητική εμφάνιση των δοντιών και αυξάνουν την ποιότητα ζωής.

Ποιοι είναι οι τύποι οδοντικής πρόσθεσης;

Οι οδοντικές προθέσεις, που ορίζονται ως τεχνητά δόντια που αντικαθιστούν τα ελλείποντα δόντια ή στοχεύουν στη διόρθωση οδοντικών ελαττωμάτων, εφαρμόζονται με διαφορετικούς τρόπους ανάλογα με το στόμα και τη δομή των δοντιών του ατόμου, τη ρίζα του δοντιού, τον αριθμό και τη θέση των δοντιών που λείπουν ή τον βαθμό βλάβης του δοντιού.

Σε αυτό το στάδιο, οι οδοντικές προθέσεις ποικίλλουν με τρόπο που να προσφέρει την καταλληλότερη λύση για το δόντι ανάλογα με τις ανάγκες, τις αισθητικές ανησυχίες και την κοινωνικοοικονομική κατάσταση των ασθενών. Από αυτή την άποψη, οι οδοντικές προθέσεις χωρίζονται σε 4 ομάδες. Αυτά είναι:

Σταθερές προθέσεις

Αφαιρούμενες προθέσεις

Προθέσεις που υποστηρίζονται από εμφυτεύματα

Γναθοπροσωπικές προθέσεις.

Σταθερές προσθέσεις

Οι σταθερές προθέσεις, οι οποίες υποστηρίζονται από τα φυσικά δόντια του ατόμου ή εφαρμόζονται απευθείας σε φυσικά δόντια, είναι οδοντιατρικές πρακτικές που επικεντρώνονται στη διόρθωση των οδοντικών ελλείψεων των ατόμων και των σχετικών αισθητικών ελαττωμάτων. Οι σταθερές προθέσεις, οι οποίες είναι ο πλησιέστερος τύπος πρόθεσης στη φυσική μορφή των δοντιών μεταξύ των οδοντικών προθέσεων, έχουν δομή που μιμείται τα μόνιμα δόντια με την ικανότητά τους να μην κινούνται στο στόμα.

Οι σταθερές προθέσεις είναι μια εφαρμογή που απαιτεί το ίδιο το φυσικό δόντι ή τη στήριξή του και από αυτή την άποψη δεν είναι κατάλληλες για όλους τους τύπους νωδότητας. Για να εφαρμοστούν σταθερές προθέσεις πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον δύο δυνατά και μακριές ρίζες δόντια συγκράτησης και στις δύο πλευρές της περιοχής που λείπει το δόντι. Αντίστοιχα, οι ασθενείς για τους οποίους προτιμώνται οι σταθερές προθέσεις είναι γενικά εκείνοι με ένα μόνο δόντι που λείπει ή με ένα μόνο δόντι παραμόρφωση ή πολλαπλά κενά δοντιών με υποστήριξη δοντιού σε δύο μέρη.

Οι σταθερές προθέσεις είναι βασικά διαφοροποιημένες με εφαρμογές στεφάνης και γέφυρας. Επιπλέον, για την ενίσχυση αυτών των εφαρμογών χρησιμοποιούνται επίσης γεμίσματα inlay και onlay.

Στέμμα

Η στεφάνη είναι ένας τύπος σταθερής πρόσθεσης που εφαρμόζεται σε κατεστραμμένα δόντια όπου η εφαρμογή σφράγισης είναι ανεπαρκής. Σε αυτή την εφαρμογή, το δόντι μειώνεται σε ορισμένα μέρη και καλύπτεται με το καταλληλότερο υλικό, επιτυγχάνοντας έτσι μια πιο αισθητική και φυσική εμφάνιση και μια πιο συμπαγή δομή. Αυτή η επίστρωση, που εφαρμόζεται με ειδική κόλλα, δεν μπορεί να αφαιρεθεί από τον ασθενή. Επεξεργασία επίστρωσης κορώνας.

Ανεπαρκής στήριξη των δοντιών,
Πρόληψη του σπασίματος των δοντιών σε περιπτώσεις που η δομή των δοντιών είναι αδύναμη,
Αποκατάσταση μεγάλων σφραγισμάτων,
Προτιμάται στις αισθητικές επεμβάσεις που γίνονται για τη διόρθωση καταγμάτων, διαταραχών σχήματος και χρώματος στα οδοντικά εμφυτεύματα.

Γέφυρα

Οι γέφυρες είναι ακίνητες προθέσεις που εφαρμόζονται με στήριξη από τα δόντια στα πλάγια τμήματα σε ασθενείς με ένα ή περισσότερα ελλείποντα δόντια. Σε αυτή τη διαδικασία, τα γειτονικά δόντια μειώνονται σε μέγεθος για να γεμίσουν τα κενά των δοντιών. Αφού γίνουν οι μετρήσεις, η πρόσθεση γέφυρας εφαρμόζεται στο δόντι με ειδική κόλλα και γεμίζονται τα κενά δοντιού ή δοντιών που λείπουν. Ενώ η πορσελάνη χρησιμοποιείται γενικά σε προθέσεις γεφυρών, η ανθεκτική πλήρης πορσελάνη ή το ζιρκόνιο προτιμάται ως υλικό υποδομής.